Vanochtend opgestaan met een lekker zonnetje en de lucht zag er ook erg vriendelijk uit. Dus dat beloofd veel goeds. Ron en ik hebben op het bord aangetekend dat we met de bootduik meegaan. Echter ik zei gisteren al tegen Ron, dat het ook maar zo kan zijn dat ik een dagje bij het zwembad ga liggen lezen en de zwemvliezen voor een dagje aan de palmbomen hang.
Zo heb ik het ook gedaan. Na het schrijven van het verhaal, ondanks het writersblock van gisteren heb ik een bak koffie genomen en met Annemieke en Sjack deze gedronken al peddelend met de benen in de pool. Even een berichtje aan Marjolein verzonden via facebook of ze vandaag moest werken op Sorobon, dan leek me dat wel een leuk middagtripje. Marjolein bleek echter vrij te zijn, dus dat wordt dan iets voor zaterdagmiddag.
Na alle ochtendrituelen heb ik mijn badlaken aan Agaatha gegeven voor een wasbeurt en een badlaken van haar gekregen om te gebruiken. Het boek gepakt en begonnen met lezen. Echter Trix lag naast me en beiden hadden we ons boek al snel neergelegd en lagen we lekker te kletsen. Ron was inmiddels ook wakker, sterker nog hij was al duikgereed. Hij ging wel met de bootduik mee.
De hele ochtend lekker in de zon gelegen en later uiteraard wel gelezen. Rond een uur of 12 gingen Sjack en Trix naar Kralendijk voor hun laatste Karel. Half een kwam Ron terug en uiteraard had hij een hele mooie duik gemaakt en of de duivel even uit zijn doosje is gekomen, hij heeft 3 schildpadden gezien !! Ga je een keer niet mee en dan krijg je dat. Maar Ron het is je gegeund en er rust nu een zware taak op jou schouders, ik vertrouw op jou dat je ze mij ook laat zien morgen.
Rond half 2 ga ik ook even naar KARELdijk. O sorry, ik bedoel Kralendijk, maar dat is ook eigenlijk hetzefde. Ik zet mijn scooter neer bij Karel en loop Kralendijk even door. Er is een cruise, dat betekent dat er ook een markt is. Altijd even gezellig. Maar ook ik eindig even later bij Karel. Ik schuif bij Sjack en Trix aan en zoals gebruikelijk is de Rose (in een groot glas) al onderweg. Dat is nou het leuke van Bonaire.
Na Karel ga ik nog boodschappen doen bij de Warehouse, kaas is op net als het drinken en brood en ander beleg.
S'avonds besluiten we te gaan eten bij At Sea, een super tent. Sjack en Trix hebben hier gereserveerd. Dat is ook echt nodig. Het wordt weer een gezellige avond met lekker eten. Om een uur of half 11 lopen Sjack en Trix terug en Ron en ik nemen de auto. Terug bij de Lizard nemen we bij de pool nog een laatste borrel, net als de afgelopen 12 dagen. Dat wordt vanaf morgen dus wel even anders. Ik zal jullie beiden missen en niet alleen om die laatste avondborrel, maar om alle gezelligheid de afgelopen dagen.
tot slot:
RECTIFICATIE: Want het mag dan wel steeds gezellig zijn. Gisteren werd ik toch erg onaangenaam verrast door een indingend verzoek om een bepaalde uitspraak in het verhaal van 2 dagen geleden te corrigeren. In dit verhaal heeft deze reporter geschreven dat Trix een van haar kunstnagels was verloren. Echter iedereen die Trix goed kent, weet dat zij niemand aan haar voeten laat komen, zeker geen pedicure. Dus bij deze: Trix is een "echte" nagel verloren en wel van haar kleine teen. Nogmaals excuses voor dit onvoorstelbare misverstand Trix.
Zo dat ook weer gezegd hebbende kan ik weer beginnen aan een mooie dag, want zo ziet het er wel uit. Om 9 uur duiken met Ron bij Tailor Made en dan snel terug naar de Lizard om afscheid te nemen van Trix en Sjack. Tijdelijk afscheid zo mag ik hopen, want van een duikmaatje neem je nooit echt afscheid. We will meet again for some great dives on Bonaire in 2012 (so I hope).
spreek jullie morgen.....
Het is voor mij geen dagelijks werk, een verslag schrijven en na 10 dagen begin ik de druk te voelen van moeten presteren, weer een deadline te halen, weer alle duizenden geinteresserde lezers een verhaal voorschotelen, maar ik doen mijn best.
Vanochtend wakker geworden en het zonnetje schijnt al lekker. Dus de dag begint goed.
Vanochtend hebben we koffiemeeting at the pool of the Lizard Inn om 08.15, dus zoals jullie zien het is nog vroeg bij het ter internet gaan van dit verhaal.
Gisteren na het schrijven van an incredible story ben ik met Ron naar Wannadive vertrokken voor een bootduik. Raar woord eigenlijk als je erover nadenkt. Een boot die een duik gaat maken als je letterlijk naar het word kijkt, maar uiteraard wordt er bedoeld dat de mensen die meegaan met de boot gaan duiken en na de uik weer met de boot teruggebracht worde naar de kant, sorry even een afdwaling.
Wij vertrokken dus om 09.00 uur voor de bootduik, maar uiteindelijk vertrekt de boot iets later dan gepland, maar dat hoort bij vakantie. We gaan naar Leonara's reef. Ook hier schijnen zeepaardjes te zitten. Bart spendeert de gehele duik om ze te vinden, maar na een uur zijn ze niet gevonden. Wij echter maken een rustige duik, zonder veel bijzonders (maar ja na gisteren is hier ook weinig kans op). De duik is verder prima en na ruim een uur zijn we terug op de boot. We gaan terug naar Wannadive en net als gisteren nemen Ron en ik daar de lunch, opnieuw een salade.
Om kwart over 1 vertrekken we met Bonnie naar Invisible. Bonnies favourite. In juni hebben Bonnie en ik hier de froffish gevonden, deze laat zich vandaag niet aan ons zien, jammer. Wel komen we een groep hele grote black groupers tegen en ook kleine spinnetjes. Een groepje garden eals, een peacock flounder en een scorpionfish. Kortom weer genoeg variatie.
Terug bij Wannadive spoelen we de spullen en laten het hier hangen, voor een eventuele bootduik op vrijdag.
Daarna naar de Lizard Inn en besluiten met elkaar het sinterklaascadeau van Sjack te gaan verzilveren. Uiteraard heb ik mijn nieuwe veters in mijn slippers gebonden en vertrekken we naar Karel. Hier nemen we alllemaal een lekker drankje en zoals in het gedicht van Lukas stond, Jan betaalt.
Daarna gaan we heerlijk uit eten bij Appetite, met de gehele club en het wordt een gezellige avond, waarbij de reporter zijn maaltijd ruilt met Annemieke, maar daar heeft hij geen spijt van. The shrimpsalad is overheerlijk en een aanrader voor iedereen.
Zo dat was het dan weer voor vandaag, overigens vandaag denk ik dat het een heerlijk rustig dagje gaat worden , met een kleurtje opdoen als de zon blijft meewerken, boekje lezen, boodschapje doen etc.
spreek jullie morgen....
Vandaag was een topdag met een topdate (hebben de veters dan al zijn werk gedaan?) Helaas zijn er geen foto's van, maar wel een filmpje. Zal proberen de gecensureerde versie op de site te plaatsen, maar eerst..
Ontbijt op de porch, in en heerlijk zonnetje met een bakkie koffie. Ron en ik zouden samen duiken, want de boot was vol. Hadden we wel zin in gehad, woensdag is de dag dat Bonnie ook nog met de boot gaat, maar dan gaan we gewoon samen. Tailors made zal het worden. Dit is helemaal in het noorden, nog voorbij de olieopslag. Een plek waar weinig wordt gedoken, dus dat is altijd goed.
Eerst even naar Wannadive voor de tanks en Sjack even intekenen voor de boot van morgen, misschien wil hij mee voor een laatste duik. Gelukkig zie ik Emma nog even en zij geeft aan dat er nog een boot gaat en of wij meewillen. Ook Ron is hier wel voor te porren, dus chance of plans. Lucky we.
Het wordt Carel's Hill. Dit is een plek met een steile wand en een overhangend koraal. Erg bijzondere plek. Er zou hier ook een zeepardje zitten, dus nu deze bij Windsock zijn verdwenen is dit gaaf nu hier 1 te zien. Bart duikt af en direct onder de boot zit het zeepaardje. Een groot exemplaar, niet echt fotogeniek, maar het zien is belangrijker dan het vastleggen op de gevoelige plaat. De duik verloopt verder soepel, met een super koraal dat echt erg steil naar beneden gaat. We duiken dan ook tot 31 meter diepte en gaan dan langzaam omhoog en eindigen weer op een meter of 18. Daarna de terugweg. Eerst komen we een juvenile spotted drum tegen. Deze zijn ook erg leuk om te zien, maar zo bewegelijk dat een foto lastig is. Dus ik ga een stukje filmen. Ik ben net bezig en hoor geklop op een tank. Dit kan toch niet voor mij zijn, ik lig rustig en niet op het koraal, maar na een aantal seconden weer geklop en na een tijdje weer geklop op een tank. Ik stop met filmen en draai me om en zie Ron wild gebaren. Ik kijk eens goed en hij maakt de beweging van een vliegtuig..... een ray in aantocht betekent dit. Het zou toch niet, waar zit hij....
Ik begin te filmen, zoals een professional dat doet, ook al heb je nog niet iets in beeld. Scherp stellen en focussen is belangrijk. En dan gebeurt het, Ik zie de eagle ray, niet al te ver bij mij vandaan en zij (het moet een vrouwtje zijn) is aan het eten. Ze schuift met haar bek over de grond en draait een rondje. Ze blijft gewoon op z'n 10 meter afstand. We zwemmen er langzaam naar toe, Ron en ik (beide filmend) en komen tot op 6 meter. Dan zwemt ze langzaam weg, tot achter een Gorgonian Fan (koraal). Ron gaat rechts en ik ga links om, om haar te benaderen. We komen tot op 4 meter en dan komt ze achter de Gorgonian vandaan en maakt langzaam een bocht naar links. Zonder angst (waarom zou ze ook) komt ze recht om mijn camera af en kust ze mij op mijn duikbril, een grandiose ervaring die je alleen maar in dromen tegenkomt. Ik droomde helaas dus ook even. Maar in werkelijkheid passeerde ze me op zo'n 40 centimeter afstand. So the dream of the kiss was almost real.
Maar ja dan kom je weer in de gewone wereld, maar dit was werkelijk een once in a lifetime experience. De gehele dag ben ik er gewoon stil van geweest.
Maar goed de dag ging verder en terug bij Wannadive hadden we onze volgende ervaring. Een schildpad had ik zoals al een paar gezegd, nog niet gezien, maar helaas had ik de ervaring nu wel. Een amerikaan (hoe kan het ook anders) pakte een jonge schildpad die erg dicht bij het strand kwam vast en tilde deze uit het water en wilde hiermee de kant oplopen. Onbegrijpelijk, en niemand grijpt in. Dus heb ik hem vermanend en dwingend toegeroepen de schilpad los te laten, waarop hij zei dat hij dat wel uitmaakte en de schildpad aan zijn familie wilde laten zien. Toen erd ik echt kwaad en gelukkig kwam boy (een nieuwe divemaster van Wannadive) mij te hulp en stormde het water in en gelukkig werd de schildpad toen teruggezet. Hoe haal je het in je hoofd.
Maar goed, na dit trafreel en ergenis besluiten Ron en ik een salade te eten bij Spice en om een uur of 2 zijn we terug bij de Lizard. Vanmiddag gaat Sjack ook mee duiken. Het zal zijn laatste worden in deze vakantie, want het zit er voor Sjack en Trix bijna op. Althans er bestaan nog 2 kansen op verlenging, de storm in Nederland, waardoor er niet geland zou kunnen worden en het is zaterdag de 10e, dus de trekking van de staatsloterij. Dus wie weet....Maar aan de andere kant na het verlies van een oorbel en vandaag van een kunstnagel is het misschien ook wel gewoon tijd o naar huis te gaan!!!!
We gaan naar Karpata, een mooie plek voor een laatste duik. We nemen de toeristische route heen, dus het uitzicht is mooi. Aangekomen bij Karpata is het wel druk, maar onderwater is het groot, dus we gaan gewoon. Trix is mee en geniet van het drukke in en uitkomende (duikers)verkeer. Dat is een vermaak opzich op deze plek. Wij dalen af en krijgen weer een mooie en relaxed duik. Sjack geniet volop en net als vanochtend (maar zij had meer gratie) leg ik ook dit vast op de film. Sorry Sjack maar de eagle ray heeft meer indruk achtergelaten. Ook hier zien we helaas weer een lionfish, maar deze hoort na een jaar inmiddels bij het dagelijkse trafreel. Verder heel mooi koraal en hier wat minder vis, zo heeft elke plek zijn eigen ding.
Op de terugweg steken we in Rincon nog even aan bij Normen (een local) die in zijn wegrestaurant Le-Ma-Se heerlijk ijs en eigengemaakte soep verkoopt. Even proberen dus. Ron kent Normen goed, dus even een gezellige tussenstop.
Terug bij de Lizard, de spullen spoelen en even met elkaar onder de Gazebo. Daarna de douche en even een glaasje Rose bij Karel en lekker eten bij ElMundo, dus dat wordt indonesich.
Kortom het was de meest spectaculaire duikdag ever op Bonaire. Zelfs nu krijg ik nog weer kippevel. Wat gaan we vandaag zien.
Iedereen thuis een dikke knuffel en tot morgen....
Wij dalen af
Vanochtend na het Sinterklaasfeest is de tweede week begonnen. Lekker in het zonnetje op de porch. Vandaag ga ik met Ron op pad eerst in de ochtend samen en later is de planning dat Sjack meegaat en misschien Rene.
Na de ochtend zaken te hebben geregeld, zoals ik ze hier noem de administratie verwerken, zoals de foto's downloaden, een verhaaltje schrijven en mijn logboek (daar was ik deze keer snel mee klaar, niet gedoken geisteren), richten we ons weer op de nieuwe zaken die gaan komen.
Vandaag ga ik zoals gezegd met Ron op pad, we vertrekken naar Wannadive zo rond de klok van half 11. Daar even bijkletsen, de laatste nieuwstjes horen van het eiland en dan naar Webers Joy. Een duikplek in het noorden. Daar aangekomen staan er al 2 auto's, maar dat deert ons niet. Wij zijn al wat aan de late kant voor een ochtendduik, dus deze duikers zullen wel al aan de terugtocht bezig zijn.
Een keer in het water gaan we zeer rustig te "werk". Ron is meer van de vierkante centimeter en hier de kleinere zaken onderzoeken en vastleggen op de gevoelige lens. We komen zo een albino Trunkfish tegen. Beiden nog nooit gezien en zo zie je ook het mooiste koraal. Het blijft toch jammer dat wij zelf de echte kleuren onder water niet goed kunnen zien, eigenlijk heb je een duikbril met een roodfilter nodig. Maar ja hiervoor hebben we dan weer de camera bij ons.
Terug op de kant besluiten wee via de noordkant terug te rijden, even kijken hoe Karpata erbij ligt. eventueel een mooie stek voor vanmiddag. Hlemaal als Trix meegaat, zij kan hier mooi snorkelen. Dus de terugweg gaan we via Rincon, en daar aangekomen komt het gesprek automatsich op Rose Inn. Een lokale dame die hier een restaurant (als je het zo mag noemen) runt, waar je heerlijk een echte Bonairiaanse lunch kan gebruiken. Gaan we vast nog een keer doen.
Terug bij de Lizard heeft Sjack besloten niet mee te gaan vanmiddag, zijn "suiker" is niet geheel op orde, dus niet verstandig mee te gaan. Na een broodje ga ik even skypen, even kijken wie er online is. Dit zijn alleen pa en ma, dus gaan we even gezellig bijkletsen. Leuk elkaar zo even te spreken. Met pa zijn teen gaat het gelukkig weer water beter, hoewel hij wel 2 nagels zal verliezen. Even de laatste nieuwtjes en berichtjes horen. Ben weer helemaal bij. Gezellig!
Om een uur of 3 gaan Ron en ik op pad voor de 2e duik, het wordt Red Berryl in het zuiden. Rene gaat niet mee, want hij wil even met zijn ouders naar het strand. Wij zien ze net bij Donkey beach (ze vluchten de auto in vanwege de zoveelste hevige regenbui). Wij rijden nog wat verder naar het zuiden en net als we ons staan om te kleden komen Rene en zijn ouders langs. Renes vader is erg geinteresserd in het gehele gebeuren, erg leuk om te zien. Ron en ik worden nog even vastgelegd op de gevoelige plaat en dan dalen e af naar zo'n 19,5 meter onder de zeespiegel. Net als afgelopen week toen ik bij Red Berryl was zien we vele barracudas. Verder weer geen eagle rays (nu pas 1 gezien) en ook geen stingrays en schildpadden (deze zijn me deze vakantie nog niet 1 keer gegeven). Blijft dus een uitdaging voor morgen.
Op de terugweg van het duiken steken we nog even aan bij Gio's, waar we voor de gehele Lizard een ijsje meenemen. Na het ijsje even onder de douche en daarna met Sjack en Trix uit eten bij Appetite. Dit is weer een zeer groot succes. Erg gezellig en het eten is grandioos lekker. Afgesloten met een kassplankje en een kopje koffie met een drambuie.
Terug bij de Lizard een afzakkertje en dan is het weer bedtijd. En zoals jullie merken weer lekker uitgeslapen vanochtend aan de " administratie" begonnen. Nu tijd voor de rest.
See you tomorrow.
Om een uur of half 8 opgestaan, dus weer lekker vroeg uit de veren, de gordijnen open en na de regen en stortbui van een uur of 4 vanochtend, zie ik zowaar een deel blauwe lucht en de zon schijnt. Heerlijk om zo in december wakker te worden en als je de deur dan opent is het ook nog eens bijna 30 graden. Heerlijk Bonairiaans weer zo lijkt het voor vandaag. Het zou ook de gehele dag zo blijven. Dus thuisfront, het eerste kleurtje zit er dan nu toch op.
Dus vandaag lekker kalmaan doen, bedenk ik me, lekker boekje lezen, gedicht afmaken en surprise inpakken. Kortom heerlijk relax.
Het verhaal wat ik van overdag kan schrijven is eigenlijk heel kort: lekker ontbijtje, gezellig bijkletsen met elkaar, in de zon een boekje lezen. Uiteraard tussendoor de vis voor de husselvis halen en de overige boodschappen doen. Daarna weer lekker in de zon tot een uur of 5 en toen zijn we gaan koken (Sjack en Trix) en hebben we ons klaar gemaakt voor ons Sinterklaasfeest.
De Husselvis (Tom en Inge zal ik thuis ook eens maken) was heerlijk. Maar gelukkig het was niet een te uitgebreide maaltijd, want de stemming aan tafel werd steeds rumoeriger, mensen konden niet langer stilzitten op hun stoel, kortom iedereen werd zo langzamerhand een beetje zenuwachtig. Maar ja, Annemieke en ik besloten wel dat we eerst gingen afwassen, want dat wil je later op de avond niet meer doen. Rene stelde nog voor om alleen de vaat te spoelen (was misschien wel het meest zenuwachtig van ons allen), maar daar trapten we niet in.
Maar aan alles komt een eind, dus ook aan het lange wachten en eindelijk werd de sinterklaaszak afgeleverd en kon de pret beginnen. Als eerste was Max aan de beurt, hij kon inderdaad niet langer wachten, Hij kon zijn cadeautje zelf uit de zak pakken en heeft het papier al schuddend met zijn kop er zelf afgekregen en aan hem hadden we de gehele avond geen puppy (van 6 jaar) meer, hij heeft de gehele avond genoten van zijn grote bot.
Daarna werd het rondje gemaakt, met steeds weer grappige, bijzondere en mooie cadeaus. En metname de gedichten waren soms scherp, humoristisch, kryptisch, maar vooral konden we steeds de lach niet binnenhouden.
Van lichtende veters, een koffiemok die gasten anders meenemen uit Nederland, arbeidscontracten als parttime receptionist, extra lucht om te duiken, een relaxlijstje, een band om elkaar nog beter te leren kennen (gaan we vanavond bij Karel aan werken en de rekening volgt vanzelf Piet) tot aan een eigdomsoverdrachtsakte van 2 vierkante meter van The Lizard Inn, waren de uitkomst van alle harde werken, geploeter en gesteun op de vele gedichten.
De foto's en later kunnen we de film (heeft Ron gemaakt) gezellig nog eens nakijken. Ik hoop dat de foto's de sfeer kunnen weergeven, maar dat betwijfel ik. Het was namelijk super gezellig en dat zal pas later op de video terug te horen zijn denk ik. Maar als je de foto's bekijkt denk dan aan gelach, gesnater en een heerlijke sfeer. (kan iedereen zich wel wat bij voorstellen, denk ik). We hebben de afspraak om volgend jaar dit gewoon te herhalen, met sinterklaas, kerst of the easterbunny, het maakt niet uit wanneer, maar het idee was super gaaf.
Maar aan alles komt een eind, zoals gezegd. Dus ook aan een gezellige avond, maar ook aan ................. dit verhaal. Tot morgen
Zoals jullie imiddels wel hebben gelezen, is het tempo hier een tandje lager dan elders in de wereld. Rustig opstaan met een kop koffie, lekker op de porch je verhaaltje schrijven (wel even druk met de muggen verjagen) en dan een ontbijtje in het zonnetje. Ik geloof dat bijna elke dag zo begint. Vandaag niet!! nou ja, bijna alles is gelijk vanochtend, behalve het weer. Een zonnetje is ver te zoeken deze morgen. Een zeer dik wolkendek hangt boven The Lizard Inn. Maar meestal duurt dit hier niet echt lang en de temperatuur blijft ongeveer wel rond de 30gr. hangen. De rest blijft overigens hetzelfde. Koffie, ontbijten, muggen verjagen en een verhaaltje schrijven.
Alleen de porch is ook erg nat, dus op weg naar een nieuwe bak koffie kom ik toch te vallen, niet te zuinig. Een stijve nek, een dikke elleboog zijn het gevolg, maar gelukkig hebben we hier eerste hulp bij ongelukken bij de hand. Dus bij Annemieke was ik direct in goede handen. Even op bed gelegen en daarna ging het wel weer.
Dus een iets ander begin van de dag. Dus besloten vanochtend maar even niet te gaan duiken met Derhard (of is het nu Gerhard??), het weer was er touwens ook nog steeds niet naar, het komt nu al 2 uren met bakken uit de lucht. Ik begreep overigens van Inge en Janette dat het bij jullie niet veel beter is. Dan toch maar beter hier!!
We gaan vanavond het recept van de tomatensoep van Annemieke haar moeder proberen met een stokbroodje en een wijntje. Dus moesten er boodschappen gedaan worden. Annemieke en ik gaan naar de AH. Je kan na een week eigenlijk nog steeds alles krijgen, de schappen zijn misschien wel iets leger, maar over het algemeen is de keuze nog steeds enorm.
En dan is het tijd om aan de surprise te werken. Het deel in blauw is gereed en hoeft gelukkig niet nog eens te worden overgeschilderd, dus kan de witte verf aangebracht worden! Nieuwsgierig, nog 2 nachtjes slapen en jullie weten het!
Als lunch maak ik een lekkere salade, weer eens iets anders dan een broodje en eindelijk is het droog geworden. Ik wilde eigenlijk naar Sorobon vandaag (ben er nog niet geweest, vanwege het weer), maar ook vandaag lijkt niet de juiste dag. De regen is gestopt en de zon lijkt door te breken, maar toch! Dus ga ik met mijn boek Kralendijk maar even in. Moet even bij de scooterverhuur langs en moet ook even tanken. Daarna ga ik maar even naar Karel, om even in het zonnetje een boek te lezen, maar kom bedrogen uit. Als ik er eenmal zit, komt na een kwartier de regen weer met bakken uit de hemel en dit blijft zo tot een uur of 5. Kortom een regenachtige dag vandaag, morgen maar weer zien.
Om 5 uur terug bij de Lizard heeft Annemieke de soep al lekker op het vuur staan en onder de Gazebo gaan we eerst even genieten van een wijntje en een toastje. We nemen mijn toastjes, want deze moeten extra lekker smaken, terug van boodscahppen doen keek ik nog even op de kassabon en blijkt een zak toast $6.99 te kosten. Maar goed het leven is duur, ook op Bonaire zullen we maar zeggen. Morgen even beter opletten.
De soep smaakt echt voortreffelijk, dus we hebben zo weer een heerlijke vond met elkaar.
Om een uur of negen arriveert Ron,na een lange en vermoeiende reis uit Nederland. Maar eenmaal aangekomen, ben je dat al snel weer vergeten. We kletsen lekker even bij en zo is het al snel weer een uur of 11. Bedtijd. iedereen tot morgen.
