Velen hebben de afgelopen maanden mij gevraagd, waarom Bonaire.
Het antwoord op deze vraag is simpel: Ik weet het niet.
Maar zal proberen het uit te leggen.
In Nederland moet zo veel, wordt er veel van je verwacht. Dit is natuurlijk met name zo op je werk, maar toch! Het werken de laatste jaren is veel harder geworden, er moet steeds meer. Ook juist de leuke dingen (en de dingen waar ik goed in ben) verdwijnen. De mens komt steeds minder centraal te staan. Het werk verplaatst zich naar controles, in control zijn en dat soort zaken. Niet mijn ding. Ik hoopte dat dit centraal minder zou zijn, maar helaas. En toen kwam de reorganisatie.
Dat betekende nadenken, nieuwe markten aanboren, nieuwe kansen. En jezelf afvragen, wil ik dit nog 15 of 16 jaar doen.
Het antwoord is simpel: Nee!
Maar wat dan?
Een droom die er al heel lang is nastreven? Kan dat zo maar? Mag dat zomaar?
Het antwoord is opnieuw simpel: Ja
Maar wat zijn de consequenties voor een zekerheidszoeker en controlfreak als ik ben?
De consequenties zijn in dit geval vergaand. Als je de stap maakt om te gaan emigreren moet er veel geregeld worden, moet je naar vele zaken op zoek, komen er vele onzekerheden en on top of that
Je laat veel achter, met name familie en natuurlijk je vrienden.
Ik kan wel zeggen dat dit niet gemakkelijk is, sterker nog dit is héééél moeilijk en doet mij ook wel eens twijfel
Maar hier iets samen beginnen met Inge en Jorn is een droom die uitkomt. Wie wil dat nu niet, samen met je dochter en haar vriend in dit paradijs iets beginnen. Het is/wordt een heel avontuur en we zien wel hoe de vlag er over een halfjaar bijhangt. Ik zou het werkelijk nu niet weten. Met alle onzekerheden van het juiste object hier vinden tegen een goede prijs en op de juiste locatie tot aan de zakelijk te regelen zaken in Nederland, mijn werk (??), de verkoop (die niet vlot) van mijn huis etc.
Maar Bonaire, ja Bonaire lonkt. Eigenlijk roept het mij al sinds mijn eerste afscheid in november 2009. Toen wist ik wel dat ik eigenlijk hier zou willen zijn, maar ..... ja er waren zoveel maars.....
Nu gaan we kijken of deze maars kunnen worden opgelost en in hoeverre deze dan verdwijnen. Wat blijft er over en wat krijgen we terug.
Ik ben hier een ander mens, vrolijk, relax, kan en mag mezelf zijn (zo voelt dit); ik zit hier in mijn kracht. Heb hier geen zin om de strijd aan te binden met een ander, maar te genieten van de ander. Geniet van de maximum snelheid van 60km per uur op de wegen. Niemand lijkt haast te hebben, sterker nog niemand heeft haast. Behalve soms een verdwaalde toerist en een niet geacclamatiseerde inwoner. (dit zou ik natuurlijk ook kunnen worden, dat vrag ik mij af, maar ik denk het niet)
Maar wat ik hier nu mis de afgelopen 5 weken is mijn werk. Niet het soort werk waar ik het over had, maar gewoon aan de slag gaan met de dingen die ik leuk vind, waar ik goed in ben, waar ik in mijn kracht zit. Dat merk ik als ik nu met mensen praat en hen probeer te interesseren voor onze B&B. Ik merk dat dit gemakkelijk is, omdat ik ben wie ik ben. Kortom ik zit hier weer in mijn kracht. Dit is leuk. dit is genieten.
Maar Nederland, ja wat laat ik achter.
Heel veel, ja heel veel. Vooral familie en vrienden zoals gezegd en wat meer? Niets, nee ik laat verder niets achter. Ook hier gaat het om de mens en het gezicht erachter. De andere zaken zijn niet (meer) belangrijk. Een groot huis, een mooie auto, dure kleding. Alles kan anders. Dit is een uitlaat klep van mijzelf en van de cultuur waar ik/we in leven.
Ik hoop niet dat ik nu mensen kwets, maar dat is hoe ik het voel.
Ik hoop dat als deze droom, mijn droom, uitkomt de familie en vrienden blijven en blijven komen en dat ik hen kan opzoeken en jullie hierheen komen, al is het maar voor één keer, dat dit gevoel blijft zoals het is. Want dat ga ik anders missen. De contacten zullen verder doorgaan, maar zullen veranderen: mail, sms, andere tekstberichtjes en skype. De knuffel en een dikke kus is er niet bij.
Dus daarom Bonaire:
Mijn droom invulling geven, gevolg geven aan mijn eigen gevoel, mijn hart volgen en genieten van alle mooie jaren die nog gaan komen.
Ik hoop dat jullie dit begrijpen en ik weet dat jullie dit mij allemaal gunnen.
En ik begrijp dat er voor jullie ook die maar is, die maar .... van waarom zover weg.
Dan toch maar een dikke knuffel voor iedereen en wie weet een reactie achteraf
Even een resume aan de hand van een aantal vragen bij de reacties afgelopen dagen:
Ja, Leguaan smaakt een beetje naar Kip
Volgende week vrijdag ben ik op Aruba voor de ontbijtservice van Sjack en Trix
Ja, de foto's met de kinderen waren heerlijke momenten
Zo is iedereen weer even beantwoord volgens mij.
Vandaag is het donderdag en ben vanochtend met het standaard riueel begonnen. De was opvouwen voor Agaata en Betty. En de vaat even gedaan van de ontbijtservice. Ja Trix ook dat hoort er bij, wat zal je kunnen relaxen volgend weekend.
Afgelopen maandag hebben Inge en ik nog even op skype gezeten en de laatste gedachten over Son en ZZ bijelkaar gebracht. Net als Inge die al aangaf dat ze een keuze moeilijk vindt, heb ik eigenlijk hetzelfde. De beide complexen hebben veel potentie als je er je eigen zaak van maakt. Son heeft meer kamers en geeft dus meer inkomsten, is duurder en dus zijn de lasten hoger. ZZ is aantrekkelijk omdat we hier meer een eigen stempel op kunnen zetten, is in aanvang goedkoper. Een zakelijke kijk op de dingen, maar ook het gevoel speelt een belangrijke rol. Maar wanneer is je gevoel in het belang van de toekomstige (althans we gaan ervan uit dat ze gaan komen) gasten en wanneer kijk je teveel naar wat jezelf mooi vindt.
Kortom, we zijn er nog niet uit. De ligging van beiden is mooi, maar om geheel verschillende redenen. Dus nog genoeg te doen in ons hoofd. Overwegingen en tips zijn natuurlijk van harte welkom!
Verder is de maandag eigenlijk rustig verlopen, lekker luieren, nadenken, boekje lezen etc. Om eenuur of 3 nog
en duik gedaan met Graig, een amerikaanse jongen uit Boston. We hebben gedoken bij invisible.
De dinsdag stond in het teken een bezoek aan de makelaar, de kapper en de taxateur/architect. Met deze zaken kom je de dag grotendeels wel door. Om een uur of half 4 was ik terug bij de Lizard en daar hebben we gezellig onde de palappa zitten kletsen (Graig, Jim, Henri, Herry en René). In de avn gingen de mannen een hapje eten bij CityCafe. René en ik besloten gezellig het eten zelf klaar te maken en op de porch te nuttigen. Met een wijntje en een toastje begonnen en rond half 8 een soepje met een broodje. Een heerlijke uiensoep.
Daarna niet te laat naar bed en zo werd het woensdag.
Op woensdagochten met Arnolde (architekt) naar ZZ om hem een beeld te geven wat we hier eventueel zouden kunnen gaan doen en willen. Hij gaat tekenen en eind volgende week zijn deze weer gereed.
Daarna om 10.00 uur op skype met een fiscalist uit Nederland, Eric. Hij heeft mij weer wat wijzer gemaakt ten aanzien van alle fiscale zaken die er bij komen kijken en straks geregeld zouden moeten worden. Daarna het dorp in, want om 10.45 uur heb ik een afspraak met de andere makelaar. Ik wil graag wat onnafhankelijk advies over het eventueel uitbrengen van een bod etc.
Daarna terug naar de Lizard. Hier is iedereen vertrokken, behalve René natuurlijk. Hij neemt de tijden op de hypothetische vraag zals ik de Lizard zou kopen, waar zou jij dan voor gaan. ZZ of Son. René zou toch kiezen voorSon (in het dorp en direct kunnen starten met 10 kamers). Echter hij ziet ook veel mogelijkheden in ZZ en al pratende geeft hij aan dat eigenlijk hij ook niet direct een keuze kan maken. Kortom ook René heeft hetzelfde als wij hebben. Beiden veel mogelijkheden.
Dan maar even met een boek aan de pool en uiteraard een flesje water. Het duurt niet lang of mijn ogen vallen dicht en droom zacht en zoet van alle mooie dingen in het leven. Het is een heerlijk gevoel. Even rust in een druk hoofd.
Na een korte duik gaan we ons opfrissen, even onder de palappa en dan nog wat boodschappen doen. Vanavond gaat de gril aan, want we hebben een Tonijn van 5 kg weten te bemachtigen en wordt verdeeld in een voorgerecht (Tuna shasimi) en daarna als hoofdgerecht (kort op de buitenkeuken). Loreen heeft weer 2 heerlijke salades gemaakt en met een kop koffie aan het eind is het weer een heerlijke maaltijd.
Nog even een woordje bij iedereen leggen op wordfeud, mindfeud en ruzzle en dan kan ik weer lekker slapen.
Zo nu is het donderdag. Vanochtend nog even een afspraak en vanmiddag waarschijnlijk even duiken met René.
Tor snel, Ayo
Sorry aan een ieder die de verhalen dagelijks leest, maar het kwam er even niet van. Niet dat ik het druk had of heb, maar het was gewoon even zo. Wel heb ik een aantal foto's geplaatst. Ik hoop dat dat het ontbreken van het verhaal weer goed maakt en dat het mij vergeven is.
Wat is er zoal gebeurd de afgelopen dagen.
Natuurlijk was er donderdag het vertrek van Inge en Jorn en later die dag van de Haverkampjes. Dat werd dus wel erg stil allemaal, maar daar ben ik nu wel overheen.
Vrijdag heb ik er wel een relaxdag van gemaakt. In de ochtend lekker een boek lezenen lekker aan de pool en zo de dag een beetje doorgekomen. Telkens als de deur van studio 9 openging keek ik toch even of de kids er niet toch nog uitkwamen, maar tevergeefs. Ze waren echt in Nederland.
Dit bleek ookal toen Inge me ging skypen, de auto deed het niet meer. Even overleg gehad en gelukkig kreeg Inge het voor elkaar dat hij die middag nog weer reed. Daarna even op skype met pa en ma. Dan voelt het allemaal toch wel erg dichtbij en geeft het een goed gevoel.
Verder verliep de vrijdag rustig en valt er weinig meer te vertellen. Niet anders dan dat we 's avonds heerlijk bij RumRunners hebben gegeten.
Dus na een goede nachtrust was het zaterdag. In de ochtend eerst maar eens de nodige mail verzonden, Rabobank, fiscalist, makelaar, taxateur etc. Goed om een paar uurtjes van de straat te zijn. Om een uur of half 11 naar de Lizard gelopen (15 meter, maar toch) en daar een ontbijtje genomen. René doet d Lizard tegenwoordig ook op zaterdagmiddag dicht, tenminste als er geen gasten meer hoeven inchecken. deze zaterdag kan hij om half 2 dicht en samen besluiten we een duikje te doen in het Noorden. De afgelopen keer hebben we daar Nokuve beach en Carel's Vision gedoken. Beide erg mooi. Er wordt hier ook weinig gedoken. Vandaag wordt het Nukove Beach. Deze duikplek is vooral erg mooi door de imposante koraalformaties. En natuurlijk wordt het extra speciaal met een turtle of stingray of EagleRay. Maar dat is ons vandaag niet gegund. Kan niet altijd feest zijn.
Na de duik gaan we even langs bij DiveFriends, kunnen we direct onze spullen spoelen en de lege duiktanks weer achterlaten. Jim is hier nog bezig met zijn Open water, misschien is hij net klaar, dan kunnen we hem meenemen. Maar Helaas, hij doet net zijn theorie examen, dus gaan wij vast terug en komt Jim later lopend. Zoals gebruikelijk een biertje aan de pool en daarna komt Jim al snel aan. Hij is geslaagd voor zijn theorie, morgen nog 3 duiken en dan is er weer een gecertificeerde duiker bij.
Zaterdagavond had Loreen lekker voor ons gekookt, dus dat was erg gemakkelijk. Gewoon aanschuiven en genieten. Loreen komt van St. Eustasius en kan ontzettend koken. Zij is een collega van Henry en Jim (brandweer). Een lekker wijntje erbij en heerlijk kletsen over van alles en nog wat.
Dan de zondag.
Eerst in de ochtend nog even wat mail gedaan en later met Henry een bak koffie gedronken. Daarna lekker aan de pool met mijn boek. Uiteraard ook de nodige klusjes weer gedaan. Was opgevouwen, ontbijt opgeruimd, de was opgehangen voor Agaatha etc. Dus een klein druk baasje. Dan mag je daarna toch wel even aan de pool. Zo gaat dat hier.
Om een uur of half 2 gaan René en ik ons klaarmaken voor een duik. We gaan naar het Zuiden en kijken eerst bij the Lighthouse, maar helaas de stroming en golven zijn te hoog en is het te riskant om hier te duiken. We rijden een klein stukje terug en komen dan bij Sweet Dreams. HWe maken ons klaar voor de duik en uiteraard gaan we lekkeer driften. Ook hier is het koraal erg mooi en is er volop vis. na ongeveer een half uur zien we een schildpad. Hij ligt lekker te grazen en trekt zich niets van ons aan. We kunnen zo dichtbij komen dat we hem zouden kunnen aaien. René neemt de fotocamera even over en zie het reslutaat bij de geplaatste foto's. Super. We duiken nog voor zo'n 45 minten verder en komen dus na 75 minuten weer boven. We blijken 900 meter te hebben gedreven.
René gaat de auto halen en dan laden we de spullen weer op. Terug naar de Lizard, want om half 7 verwacht René nog een gast uit Nederland, Herry.
Daarna gaan we om 8 uur nog even naar CityCafé voor een hapje eten. Greg (een amerikaan) gaat ook mee. Hij is gisteren aangekomen voor een dag of 5. Hij doet zijn advanced (vervolg opleiding voor duiken).
Om een uur of 10 zijn we terug en kruipen nog even onder de palappa. Na een uurtje vindt iedereen het welletjes en gaan we naar onze kamers.
Zo nu zijn jullie weer alle bijgepraat.
Ayo en tot snel
Maar eerst nog even gisteren:
Na het ontbijt zijn we al vroeg op pad gegaan. Via DiveFriends, waar we de flessen om te duiken hebben gehaald zijn we naar het zuiden gereden. We zijn gaan duiken bij Atlantis. Een speciale plek, omdat hier normaal de Kitesurfers bezig zijn, maar aangezien er vandaag geen wind is kunnen we hier mooi duiken.
Het wordt een duik van 72 minuten. En komen onderweg naast enkele Moray eels, een slangetje en de diverse kleine spinnetjes en krabbetjes, maar liefst 2 turtles tegen. Eén zwemt direct van ons af, maar de andere blijft bij ons, dus die is weer eens vastgelegd op een filmpje. We doen een driftdive, zodat we heerlijk met de stroming meekunnen driften. Heerlijk relaxed en daardoor kunnen we ook lekker lang duiken.
Eenmaal weer op de kant ga ik de auto halen, deze staat ongeveer 700 meter terug. Nadat alles weer op de auto ligt, gaan we een broodje eten bij de Beachhut. Altijd gezellig. Daarna maken we ons op voor de laatste duik van deze vakantie voor Inge en Jorn. We rijden via de Lighthouse terug om even te inspecteren of hier gedoken kan worden, maar helaas er zijn nog te veel golven, dus rijden we door naar Salt Pier. Altijd mooi als laatste duik.
Als we aankomen is het lekker rustig, geen auto te bekennen en dus ook geen duikers. We maken on sop voor deze laatste keer. Eenmaal onderwater is het weer genieten. We blijven deze keer 73 minuten onder en worden getracteerd om diverse baracudas, squids, opnieuw een waterslang en op het laatst nog met een ware inktvis. Dus dat waren vandaag 2 geslaagde duiken.
Nadat we terug zijn bij the Lizard gaan we met z'n achten om een uur of 6 kijken bij Zonnig Zeezicht. Nadat eergisteren Sjack en Trix hun goedkeuring over dit project hebben gegeven, blijkt ook nu dat iedereen het een mooi complex vindt. Met name het uitzicht is spectaculair en ook het bestaande gbouw en de mogelijkheid voor een uitbreiding valt bij een ieder in de smaak. De enige kritische noot is dat het verder van Kralendijk af ligt. Dus genoeg stof om over na te denken en na te praten onder het eten. Morgen gaan we hier nog met Anja voor een tweede keer kijken.
We gaan om 7 uur naar Karel voor een laatste drankje op de pier en daarna na veel debateren komen we terecht bij Apetite. Onder het voortreffelijke eten praten we na over de mogelijkheden die we de afgelopen 2 weken hebben voorbij zien komen. Wat we wel willen, en wat ook juist niet.
Daarn aterug naar the Lizard en kruipen we lekker onder de spreekwoordelijke (vooral niet letterlijke) wol.
Vandaag , donderdag, is het de dag van het afscheid nemen. Nooit leuk!
Maar eerst hebben we vanochtend nog met z'n drieen twee bezichtigingen gedaan. Omdat Jorn maandag helaas niet meekon. hadden we vandaag met Anja afgesproken nog eens te gaan kijken bij Zonnig Zeezicht. Tevens is er een mooi huisje te koop vlakbij (voor Inge en Jorn), dus ook even bekeken. Om 9 uur waren we weer paraat en zijn we gaan kijken. Ook Jorn is zeker enthousiast. Er zal wel het een en ander moeten worden opgeknapt/opgefrist maar deze klusjes zijn allemaal goed te doen. Het zijn 5 appartementjes op één kavel en de tweede kavel is nog vrij te bebeouwen. Dus genoeg kansen.
Na de bezichtegingen zijn we Kralendijk nog even ingegaan om wat souveniers voor het thuisfront te shoppen en daarna rest niet veel meer deze laaste uurtjes om nog even aan de pool te liggen de laatste dingen in te pakken en nog even gezellig een broodje te eten. Daarna is het al snel 2 uur en gaan we naar de airport. Inge en Jorn kunnen direct de bagage kwijt en dan hebben we nog een halfuurtje voordat ze door de douane moeten. Nog een laatste drankje en dan is het tijd voor het afscheid. Dit is niet leuk en we houden het ook niet helemaal droog.
Een laatste knuffel en dan verdwijnen ze door de douane. Ik wacht nog een uurtje, zodat ik ze nog even kan uitzwaaien als ze naar het vliegtuig lopen en de vliegtuigtrap op. En dan zijn ze vertrokken.
2 uur later sta ik weerop de airport om Janette en Lukas en de kinderen weg te brengen. Kortom een tweede afscheid deze dag. Gelukkig zijn bij terugkomst Henry en Jim bij de Lizard en maken we er een gezellige avond van door met elkaar te eten, een wordfeudje te leggen en nu dan maar naar bed.
Inge en Jorn tot snel. Dikke knuffel.
Voor de rest Ayo en tot morgen.
Het is maandag, drie weken op het eiland en voor de kinderen nog 4 dagen te gaan. Het gaat zo weer erg snel. Zij hadden graag langer gebleven, maar ja dat gaat deze keer niet. Ik moet ook nog niet aan het afscheid denken, het zal dan wel erg stil worden. Want naast de zakelijke dingen hebben we het vooral ook erg gezellig en genieten van alle moois op en van het eiland.
De pl
nnen voor vandaag worden iets gewijzigd, want Jorn heeft gisteren waarschijnlijk toch iets verkeerds gegeten. Gelukkig is dit aan het begin van de middag weer over en is hij weer mobiel, fris en is hij weer van de partij.
Vanochtend gaan we bij Zonnig Zeezicht kijken. Dit is een accommodatie met 5, misschien 6 (één appartement is gemakkelijk te splitsen). Het ligt buiten Kralendijk, maar dat wordt gecompenseerd door een magnifiek uitzicht. En het mooie is dat er nog een kavel aangrensend is waar nu alleen een klein gebouwtje op staat. Dus we kunnen hier als we gestart zouden zijn iets gaan bijbouwen. Het is jammer dat Jorn er niet bij is, want het ziet er goed uit , maar ik denk dat Jorn nog wel wat toegevoegde waarde had kunnen bieden. Er is een klein zwembad. Het heeft zeker potentie. Vooral ook Inge heeft hier een zeer goed beeld over.
Waar we wel uit zijn (denk ik) is dat nieuwbouw niet ons ding gaat worden. Het proces hierbij is erg lang en dan zouden we pas over anderhalf tot twee jaar kunnen starten. Nog niets weggooien, maar .....
Na het bezoek even snel naar het postkantoor, als het goed is is mijn Creditcard gearriveers, maarhelaas we zijn net 5 minuten te laat, dus morgen maar even langs. Daarna terug naar de Lizard. Een broodje doen en dan nog even met Sjack en Trix langs Zonnig zeezicht. Ook zij zien hier potentie in. Dus zo krijgen we nog even van buitenaf infomatie van vakantiegasten. Zij zouden zeker hier willen verblijven.
Daarna zetten we de strooptocht (eerst huizenjacht) voort door even te shoppen. Inge is erg benieuwd wat alles hier kost en wat er überhaupt allemaal te krijgen is. Dus eerst naar de home-shop (helaas dicht, maar door de ramen is wel e.e.a. goed te zien). Inge ziet zeker leuke dingen. Daarna het dorp even in en kijken bij Blokker. We schatten in dat alles hier wel wat duurder is, dus noteren van enkele gangbare zaken de $ prijs en gaan later in Nederland de prijzen nog eens vergelijken.
Terug bij de Lizard is Jorn gelukkig weer helemaal opgeknapt en zit lekker aan de pool. Wij volgenzijn voorbeeld. Daarna nog even bijkletsen met Sjack en Trix, zij vertrekken straks weer naar Aruba. We spreken af dat ik niet aankomend, maar het daaropvolgende weekend even naar Aruba overvlieg. Dus dat wordt weer gezellig.
Vanavond gaan we met de familie de J. uit dineren. We worden om 7 uur opgehaald in de limo. Het is een zakelijke bespreking over de kavel. Daarnaast is het contact wellicht minstens zo belangrijk. Zoals gezegd zijn zij erg bekend met alles op het eiland en hebben veel invloed. Dat merk je ook als we aan tafel zitten en iedereen die even langsloopt en even wat tegen hem zegt. Inderdaad blijkt dat het contact in dit geval het resultaat is van de bespreking.
Terug bij de Lizard (het is half tien) is bijna iedereen al naar bed. Dus een early night is ook voor ons het resultaat. Maar dat is ook wel eens goed.
Zo dat was het dan weer. Tot morgen
Vandaag is het zondag en zoals dit ooit in de historie is bedoeld maken we er een rustdag van. Vanochtend heb ik eerst weer de nodige mail gedaan en rond half 10 was dit gereed. Inmiddels was iedereen zo ongeveer wakker en werd er boodschappen gedaan voor de BBQ van vanavond. Met 13 man en vrouw beloofde dit een gezellige boel te worden.
René had voor de vis gezorgd en de salades zouden door Janette en Evelien worden gemaakt. Iedereen zorgt even voor zijn eigen drankje, dat maakt het wel zo gemakkelijk. Dus bij de warehouse leek het wel een invasie van Lizard-gangers.
Eenmaal terug bij de Lizard lekker met een bak koffie onder de Palappa gezeten en met elkaar afgesproken vanmiddag een duikje te doen. Aangezien Henry en Trix niet duiken maar snorkelen, kozen we voor Tolo. Rond kwart voor 2 was iedereen hier gearriveerd en een kwarrtiertje later zijn we te water gegaan. Janette en Lukas, Evelien en Ronald, Jorn, Inge en Jan en het laatste buddyteam werd gevormd door Sjack en René. Henry en Trix gingen zoals gezegd snorkelen en werden gebombardeerd tot bubbelwatcher.
We doken zo ongeveer een uurtje. Er was zeer weinig stroming en het was weer kraakhelder. Jorn hadden we meegenomen als Moray Eel spotter en René voorop als Turtlewatcher. Beiden deden het zeer goed. Eerst ontdekte Jorn al een Chain oray Eel en even later zag René zowaar een Turtle. Dee nam alle tijd en trok zich niets van ons aan. Hij was heerlijk aan het grazen in het koraal. Dus super en we konden met ons 9en allemaal rustig van dichtbij de schildpad bekijken.
Na de duik hebbenw e nog even lekker een halfuurtje op het strandje van Tolo gezeten en toen weer terug in de auto. Op de terugweg de flessen direct even teruggebracht bij DiveFriends en toen de spullen spoelen. Daarna lekker even aan de pool. Hier schoven ook Loreen en Jim aan. Ren'e moest uiteraard nog even uit met Max. Maar de BBQ-club van 13 was zo langzamerhand compleet. De salades werden gemaakt, het brood gesneden, de vis bereid en de tafel gedekt, En zo rond de klok van half 8 had Jim een sashimi van Tonijn als voorgerecht gemaakt en de koude macaronisalades vielen volop in de smaak. Daarna werd de vis bereid en lieten w het ons heerlijk smaken.
Met name de verrassing dat Jorn wel 3 keer opgeschept heeft van de salades was erg opmerkelijk net zoals hij alle vis heeft geprobeerd en aan het eind van de avond zei, dat hij heerlijk had gegeten verdiend hier een vermelding.
Nadat Trix, Jorn, Henry en ik de vaat hadden gedaan, nog even een laatste afzakkertje bij de pool en dit duurde vervolgens tot na 12 uur. Kortom een heerlijke dag die ontzettend gezellig werd afgesloten.
Zo nu zijn jullie weer bij. Wij gaan zo een ander complex bezichtigen en vanavond (maandag) gaan we dineren met Mevr. de J en haar man. Een zakelijk diner dus. We zullen zien wat dit ons weer gaan brengen.
Ayo
Vanochtend maar weer eens om half acht opgestaan. Dat is zo ongeveer vaste prik hier op Bonaire. Heerlijk relaxed beginnen met een bak koffie. Vandaag gaan we naar het nationaal Park Slagbaai. Dit is echt een heel andere kant en niet alleen letterlijk van het eiland. Ruw, geen wegen maar rotsgrond om over te rijden. Maar dat is nu juist de charme van dit deel van het eiland en zoals Jorn doeltreffend zei; Het eiland heeft veel verschillende kanten. Gisteren met een doorkijkjelijkt het op Griekenlnd, vandaag met alle ruwheid lijkt het op de Grand Canyon, maar danmet minder diepere kloven. Delen lijken ook weer op de woestijn van noord Afrika. Dus wat dit kleine eiland al niet kan brengen.
We nemen de lange route in het park en bekijken de diverse mooie punten. Met name de blowhole is spectaculair. Ik zal niet alles hierover vertellen, want de verrassing is nu iets groter als jullie straks op bezoek gaan komen.
We lunchen rond de klok van enen op een mooie rotspartij met uitzicht op zee. Een warm broodje, een appel en lekker fris water.
Daarna vervolgen we de route en komen uiteindelijk rond 2 uur aan bij restaurant Slagbaai. Hier bestellen we een polar, die echter minder koud is dan gisteren bij Rose, maar desalnietemin smaakt hij ons heerlijk. We bestellen een portie mini loempias erbij, dus dat maakt de matige lunch van eerder weer goed.
Tijdens deze versnapering praten we goed over de mogelijkheden, de onmogelijkheden en de gevaren en risico's van alle plannen. Wat willen we wel, wat is verstandg etc. We gaan maandag na de gesprekken met mevr. de J. de balans opmaken en dan moeten we ook gaan beslissen wat we willen. Bestaande bouw, nieuwbouw of deels iets bestaands met daarbij iets van nieuwbouw gaan doen.
Ook ik geef aan dat ik best bestaande risico's zie en het is goed is dat we dez bespreken.
Daarna gaan Jorn en ik nog even snorkelen in baco Slagbaai. Inge doet even niet mee. We gaan de beide kanonnen zoeken die hier liggen. Het duurt niet lang voor we ze gevonden en hebben en snorkelen nog een halfuurtje verder. We zien een palometa, scorpion fish, diverse sanddivers. Op de terugweg vindt ik een duikcomputer op de bodem, hij ligt op ongeveer 2 meter, dus snel snorkelend naar beneden en dat leverde een goede buit op. Jorn is erg gelukkig met deze vondst. Thuis even op Internet gekeken en de waarde is al gauw 400 euro
Vervolgens vangen we met de terugreis aan, Jorn fungeert als chauffeur deze terugreis.
Om een uur of 5 zijn we terug bij the Lizard.
Nu gaan we zo nog even iets eten.
Tot snel. Ayo
Woensdagnacht wakker geworden om half 3 van het onweer. Werkelijk een uur lang nog nooit zo lang en heftig onweer gehoord. Het donderde en knetterde en lichtte meer dan een uur lang. Dus een slechte nacht gehad.
Al met al om 7 uur wakker geworden en nog steeds was het onweer daar. Het rommelde nog steeds. We gaan vandaag met een dubbele bootduik mee met DiveFriends. Maar om 8 uur eerst maar even bellen of het wel doorgaat, want nog steeds zit het onweer in de lucht. Mar gelukkig gaat het gewoon door, want de verwachting is dat het nu snel wegtrekt. Dus even een snel ontbijtje en dan de spullen bijelkaar gezocht en naar DiveFriends.
Bij DiveFriends het pak en schoenen aan en de flessen aan boord brengen. Daarna gaan we op pad. Op verzoek gaan we naar Forrest. Altijd een mooi plek om te duiken. Joeri leidt de duik en we gaan snel te water. Op de boot gaat dat met een backroll. Dit is voor Inge, Jorn en Anna de eerste keer, dus best even spannend. maar als drie ervaren duikers gaan ze stuk voor stuk ove boord. Daarna wordt het een relaxed duikje. We zien diverse morray eels, een juvenile trunkfish en nog veel meer. Na ruim een half uur keren we om en duiken op zo'n 8 meter terug. Na een uurtje doen we onze 5 meter stuk gedurende 3 minuten.
En wat wordt ons cadeautje. De enige Manta Ray die hier in de wateren rondcirkelt kruist ons pad. Grandioooooooooos.
Terug bij DiveFriends moet Anna haar spullen inleveren, want vrijdag gaat zij via curacao en amsterdam terug naar Berlijn. Daarna terug naar de Lizard om ons klaar te maken voor 2 bezichtigingen. Kaya Per. en Son gaan we bekijken. Beide zijn mooie projecten maar ook voor de kinderen gaat de voorkeur uit naar Son. We hebben dus veel te bespreken. Nog even terug naar kantoor van Sunbelt en bespreken nog even de bezichtigingen voor maandag.
Zoals gezegd de laatste avond van Anna, dus we gaan met zo'n achten naar Karel. Een lekker drankje, genieten van de zonsondergang en daarna een hapje eten bij La Guernica. Geen tapas deze keer, maar een heerlijke Tonijn voor mij, Jorn een heerlijk Ossenhaas en Inge de spareribs. Daarna terug naar the Lizard, hier nog even onder de palappa.
Zo dat was de donderdag.
Vanochtend, vrijdag dus eerst even uitslapen. Tot kwart voor 8. Even onder de douche en daarna even gezellig skypen met pa en ma. Helaas wel vervelende berichten van ma. Volgende week volgt er hopelijk een plan voor de behandeling. Daarna ven op skype met Anneke. Zo gezellig even bijpraten. Daarna nog even wat mail gedaan en om 10 uur naar de Lizard gegaan. Hier komt ook Inge en Jorn net aan, dus kunnenw e gezamelijk ontbijten. Anna komt nog even gezellig een bakkie doen, dus de turtlegang is kompleet. Om half 12 halen we de bagage van Anna op bij de Divehut en brengen we haar naar the airport. Hier volgt een emotioneel afscheid, want we hebben het erg gezellig met elkaar gehad.
Daarna gaan wij met ons drieen een rond Noord doen. Nog even bij twee mogelijke accommodaties langs, waarvan er één direct afvalt, maar de ander potentie heeft. Hier gaan we maandag kijken.
Daarna gaan we via de kustweg naar het Gotomeer. Gelukkig zien we hier weer de eerste flamingo' s. Een heerlijk tochtje, welke ons doet eindigen in Rincon. Hier gaan we bij een echt Bonairiaans restaurant eten, Rosa Inn.Voor Inge, de ribs en Jorn neemt stoofvlees. Ik neem gestoofde geit en leguaan. Vooral ook de leguaan is heerlijk. aarna gaan we kijken bij de Indian Inscripties en daarna via Lagoen Hill naar Wasikemba. Eeen heerlijke tocht.
Nog even boodschappen en dan terug naar de Lizard.
Zo dat was de vrijdag tot nu en dus zeggen we weer
Ayo
